11. Hukuk Dairesi 2024/6148 E. , 2025/3737 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1232 Esas, 2024/1461 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/118 E. - 2022/109 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin ''... tv'' adlı markanın 38.sınıfta yer alan hizmetlerde tescili için 05.12.2019 tarihinde 2019/122046 no başvuru yaptığını, bu başvurunun ilanına davalılardan ... Grup Ltd. Şti. tarafından itiraz edildiğini ve itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedildiğini ancak bu karara karşı davalı şirketin itirazı üzerine Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun (YİDK) itirazı kabul ederek başvurularının reddine karar verdiğini, davalı şirketin, itirazına gerekçe gösterdiği markaların ''zayıf ayırt edici" işaretlerden meydana geldiğini, ''...'' ibaresinin çok genel, halkın günlük dilde yaygın olarak kullandığı, jenerik bir kelime olduğunu, herhangi bir ayırt ediciliğinin bulunmadığını, müvekkili tarafından tescil ettirilmek istenen markanın çocuklara ve gençlere eğitim içerikli yayınların yapılacağı bir marka olduğunu, tescil talebine itiraz eden ... Grup Ltd. Şti.'nin itirazına konu ettiği markaların ise eğlence sektörüne hitap ettiğini, bundan dolayı ortalama bir tüketicinin bu iki markayı karıştırma ihtimalinin bulunmadığını, davalı şirketin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/5 kapsamında yaptığı tanınmışlık itirazının yerinde olmadığını, tescilini talep ettikleri "... tv'' markasının müvekkili şirkete ait 16,35 ve 41. sınıflarda tescilli 2016/31464 sayılı markanın devamı niteliği taşıdığını, ''... tv'' markasının asli unsurunun, davalı şirketin markalarındaki gibi ''...'' kelimesi değil, bir bütün olarak "... dengi" deyimi olduğunu ileri sürerek 2021-M-1081 sayılı YİDK kararının iptalini ve marka başvurusunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP 1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. 2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının markalari ile müvekkilin “...” ibareli tescilli markallarinin asli unsurlarinin aynı olduğunu ve aynı hizmetleri kasadığını, iltibas ihtimalinin en yüksek seviyede olduğunu, SMK'nın 6/1 hükmünde öngörülen koşulların gerçekleştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının "... TV" ibareli marka başvurusu ile davalının 2018/114268 sayılı "... RADYO" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, her iki marka açısından tv ve radyo ibareleri tanımlayıcı olup "...-..." ibarelerinin baskın unsur olarak öne çıktıkları, karşılaştırmada bu ibarelerin esas alındığı, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu hizmetler için ayırdığı satın alma/yararlanma süresi içinde, davacının "... TV " ibareli marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davalının "... RADYO" ibareli tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, görsel ve sesçil benzerlik nedeniyle her iki markada yanılgı yaşayabileceği, yine benzerlik nedeniyle ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı hizmetler algısı oluşabileceği, markaları karıştırabileceği, bu açıdan SMK'nın 6/1 hükmündeki iltibas koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince istinaf edilmiştir.
IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ İNCELEMESİ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.