11. Hukuk Dairesi 2024/3364 E. , 2025/3514 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2490 Esas, 2024/123 Karar HÜKÜM : Kabul İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/467 E., 2022/178 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 20.05.2025 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü. KARAR
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı banka ile dava dışı asıl borçlu ... Kömür Gübre Tic. Ltd. Şti. arasında muhtelif tarihlerde genel kredi sözleşmeleri imzalandığını, müvekkilinin o tarihlerde şirket ortağı olması nedeniyle 2011 yılında imzalanan genel kredi sözleşmesine kefil olarak bu sözleşme doğrultusunda teminat amacıyla verilen bonoyu aval veren sıfatıyla imzaladığını, 2011 tarihli genel kredi sözleşmesine ilişkin tüm borçların tamamen ödenip kapatıldığını, bu nedenle sözleşme uyarınca verilen bononun da bedelsiz kaldığını, davalının 2018 yılında kullandırmış olduğu başka bir genel kredi sözleşmesinden kaynaklı borç uyarınca 2011 yılında imzalanan ve esasen bedelsiz kalan bonoyu icra takibine konu ettiğini, müvekkilinin bahsi geçen bono uyarınca herhangi bir borcunun bulunmadığını ileri sürerek Rize İcra Müdürlüğünün 2018/8855 E. sayılı dosyasına konu bono yönünden borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ile davacının kefil olduğu dava dışı asıl borçlu ... Ltd. Şti.'ne 19.08.2011 tarihli genel kredi sözleşmesi uyarınca değişik tarihlerde kredi kullandırıldığını, dava konusu senedin müvekkili ile imzalanan genel kredi sözleşmesi uyarınca tanımlanan kredi limiti çerçevesinde ödendiğinde kullanılmış kredi borcuna mahsup edilmek üzere usule uygun bir şekilde düzenlenip alındığını, senedin teminat senedi olmadığını, 19.08.2011 tarihli genel kredi sözleşmesinin 15. maddesine uygun şekilde verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 19.08.2011 tarihli genel kredi sözleşmesinde kefil olarak imzasının bulunduğu, genel kredi sözleşmesine istinaden her bir kredi talebi için ayrı bir kredi sözleşmesi ve ödeme planı imzalatılması gerektiği, kefilin de borçlunun kullanmış olduğu kredilerden kefalet imzalarının bulunduğu kredi borçlarından sorumlu olacağı, borç bakiyesinin tamamının 2018 yılında kullandırılan kredilerle ilgili olduğu, 2011 yılında imzalanan kredi sözleşmesinden kaynaklı bir borç bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının Rize 1. İcra Müdürlüğünün 2018/8855 E. sayılı icra dosyasına dayanak teşkil eden 09.11.2018 vade tarihli 1.000.000,00 TL tutarındaki bonodan ötürü davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesince, 2011 tarihli kredi sözleşmesi kapsamında kullanılan kredi borçlarının ödendiği ve dava konusu senedin bu genel kredi sözleşmesi kapsamında verildiği sabit olduğundan davalının istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, davalı banka tarafından 2011 tarihli sözleşme kapsamında alınan bononun kredi borcu ödenmesine rağmen icra takibine konu edilmesinin kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne, davacının Rize 1. İcra Müdürlüğünün 2018/8855 E. sayılı icra dosyasına dayanak teşkil eden 09.11.2018 vade tarihli 1.000.000,00 TL tutarındaki bonodan ötürü davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının kötüniyet tazminatı talebinin kabulü ile asıl alacak miktarının %20'si oranında (200.000,00 TL) kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, bono nedeniyle menfi tespit talebine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 10ad042d1b980e03 e7814d297a08cfdc