Yargıtay Kararları › Yargıtay 10. Hukuk Dairesi › Şubat 2025 › 2024/13046 E., 2025/1210 K.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/13046 E., 2025/1210 K. (03.02.2025) – Tazminat

Mahkeme
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/13046
Karar No
2025/1210
Karar Tarihi
03.02.2025
Konu
Tazminat

10. Hukuk Dairesi 2024/13046 E. , 2025/1210 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2023/402 E., 2024/238 K. Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili ve davalılardan Orman İşletme Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili özetle; 15.03.2011 tarihli iş kazasına maruz kalan sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir geçici iş göremezlik ödemesi ve tedavi giderlerinin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP 1.Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2.Davalı ... vekili; zamanaşımının geçtiğini, kusurlarının bulunmadığını, maluliyet oranını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve 2014/959-2016/773 sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Birinci Bozma Kararı 1.Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Dairemizin 17.06.2019 tarihli ve 2019/3068-2019/5040 sayılı ilamında; davalı ...'in temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle reddine karar verildikten sonra oluşa uygun yeni bir kusur raporu alınması ve 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. ve 4. maddelerinin birlikte değerlendirilerek sorumluluğunun belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur. B. İkinci Bozma Kararı 1.Mahkemenin 08.03.2023 tarihli, 2020/29 Esas, 2023/17 Karar sayılı kararıyla; davanın konusuz kalması nedeniyle reddine karar verilmiştir. 2.Dairemizin 11.10.2023 tarihli ve 2023/9717 Esas, 2023/9484 Karar sayılı kararıyla; Dairemiz tarafından bozularak ortadan kaldırılan 26.05.2016 tarihli mahkeme kararının icraya konulması üzerine davalı ... tarafından ödemenin yapıldığı, her ne kadar icra kanalı ile ödeme yapılmış ise de; bu ödemenin bozularak ortadan kaldırılan Mahkeme kararına ilişkin olduğu, davanın konusuz kalmadığı, söz konusu ödemenin infaz aşamasında gözetilmesi ve Mahkemece davanın esası hakkında karar verilmesi gerektiği, ayrıca davanın konusuz kalması durumunda karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı belirtilerek karar bozulmuştur. C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davanın kabulüne, 113.275,99 TL alacağın onay, tediye ve sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (davalı ...'ın sorumluluğu 65.955,08-TL ile sınırlı olmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili ile davalılardan Orman İşletme Müdürlüğü vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1.Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik incelemeye dayalı karar verildiğini, sigortalının kusuru bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. 2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, iş kazasında kusurlarının bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331. maddesi, 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371., 5510 sayılı Kanun'un 21. maddeleridir. 3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı Kurum ve davalı ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi – Şubat 2025 kararlarının tamamı