Yargıtay Kararları › Yargıtay 10. Hukuk Dairesi › Şubat 2025 › 2024/11481 E., 2025/2775 K.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/11481 E., 2025/2775 K. (24.02.2025)

Mahkeme
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/11481
Karar No
2025/2775
Karar Tarihi
24.02.2025

10. Hukuk Dairesi 2024/11481 E. , 2025/2775 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2024/70 E., 2024/344 K. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili, davacının 01.04.1996-31.01.1999 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı ... Paz. Dağ. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının, davalı şirketin faaliyet alanı içerisinde bulunan giyim mağazasında tezgahtar olarak 01.04.1996-28.02.1997 tarihleri arasında çalıştığını, bu sürelere ilişkin davacı adına yatırılan sigorta primlerinde herhangi bir eksiklik bulunmadığı, müvekkili şirketin söz konusu mağaza işletmesinin faaliyetini 28.02.1997 tarihinde sonlandırarak mağazayı Kurum kayıtlarında 25504 no.lu işlem gören şirkete devrettiğini, devir işlemine muvazaa olmadığını, gerek devredilen şirket ile gerekse daha sonra davacının çalıştığı şirket ile müvekkili şirketin herhangi bir bağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, davacının çalışmasının ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 16.05.2022 tarihli ve 2019/396 E., 2022/433 K. sayılı kararıyla davanın tespit istemine konu 01.04.1996 - 28.02.1997 tarihleri arasındaki dönem yönünden hukuki yarar yokluğundan, tespit istemine konu 01.03.1997- 31.01.1999 tarihleri arasındaki dönem yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 14.07.2023 tarih ve 2022/2180 E., 2023/1224 K. sayılı kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece; "Her ne kadar davacının 01.03.1997-01.07.1997 ve 01.05.1998-31.01.1999 tarihleri arasında dava dışı iş yerlerinden bildirimi olması ve 01.03.1997 tarihi sonrası talep yönünden husumetin dava dışı bu şirketlere yöneltilmesi gerektiğinden bahisle karar verilmiş ise de davacının dava dışı bu iş yerlerinden yapılan bildirimlerin davalı iş yerinden bildirilmesi gerektiğinin tespitini talep etmesi karşısında, hak alanları etkilenecek dava dışı bu iş yerlerinin 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi uyarınca davaya dahil edilmeleri sağlanarak savunma ve delillerinin sorulması, davacının bu iş yerlerinden yapılan bildirimlerinin gerçekliğinin araştırılması, dava dışı bu iş yerlerinden yapılan bildirimlerin davalı iş yerinden bildirilmesi gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi, öte yandan dava açıldıktan sonra 1996 yılına ilişkin bildirimlerin 150 günden 270 güne çıktığı anlaşılmakla, bu hususun nedeni Sosyal Güvenlik Kurumundan sorularak bu dönem yönünden davanın konusuz kalıp kalmadığının belirlenmesi gerektiği" gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... Pazarlama Dağıtım ve Ticaret Ltd. Şti. yönünden; davanın tespit istemine konu 01.04.1996 - 28.02.1997 tarihleri arasındaki dönem yönünden hukuki yarar yokluğundan, tespit istemine konu 01.03.1997-31.01.1999 tarihleri arasındaki dönem yönünden husumet yokluğundan reddine, dahili davalılar İhlas Pazarlama A.Ş. ve ... yönünden esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili, çalışmanın ispatlandığını, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 9aa1d55f9c910bc8 2567640f724daf3d

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi – Şubat 2025 kararlarının tamamı