Yargıtay Kararları › Yargıtay 10. Hukuk Dairesi › Ocak 2025 › 2022/641 E., 2025/305 K.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2022/641 E., 2025/305 K. (09.01.2025)

Mahkeme
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/641
Karar No
2025/305
Karar Tarihi
09.01.2025

10. Hukuk Dairesi 2022/641 E. , 2025/305 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/996 E., 2021/2108 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 41. İş Mahkemesi SAYISI : 2016/493 E., 2019/403 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı ile yapmış olduğu 25.01.2012 tarihli iş akdi ile davalı tarafın Tahran Şubesinde çalışmaya başladığını başlangıçta müvekkilinin ücretinin 1.000 ABD doları olarak kararlaştırıldığını, daha sonra ücretinin 1.500 ABD dolarına yükseltildiğini, 16.09.2015 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını davalının müvekkilinin sigorta kaydını 14 ay sonra yaptığını, müvekkilinin 25.01.2012-25.03.2013 tarihleri arasında SGK bildirimi yapılmadan çalıştırıldığını, müvekkilinin haksız olarak Tahran'dan Cezayir’e gönderilmesine karar verildiğini, müvekkilinin Türk Vatandaşı olduğunu İran sosyal güvenliğinde kaydının bulunmadığını bu sebeple müvekkilinin sigorta kaydı yapılmayan 25.01.2012-25.03.2013 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP 1.Fer’i müdahil SGK vekili cevap dilekçesin özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Vakfın 5653 sayılı Kanun ile kurulduğunu Vakfın faaliyetlerinin çok büyük bir kısmının yurt dışında gerçekleştiğini, davacının Vakfın taran Yunus Emre Türk Kültür Merkezinde idari personel olarak çalıştığını ilk iş akdinin 25.01.2012 tarihli olduğunu daha sonra 25.01.2013 tarihli istisna akdinin imzalandığını son olarak 22.03.2013 tarihli iş akdinin akdedildiğini, davacının işyerinde işçi alımı ve çıkarımında yetkili olmadığını davacının iş başvuru formunda İran’da olduğunu belirttiğini adresinin İran olduğunu İran’a görev sebebiyle gönderilmesinin söz konusu olmadığını davacının İranda yerel personel statüsünde çalıştırıldığını davacının 5510 sayılı Kanun'un 6/(L) bendi uyarınca değerlendirildiğini yasal zorunluluk olmamasına rağmen davacının sigortasının yapıldığını davacının Türkiyede her hangi bir çalışmasının mevcut olmadığını davacının yerel personel niteliğinde çalıştırıldığından Türkiyede mülakata katılmadığını pasaport çıkartılmadığını kısaca Türk vatandaşı personeli için uygulanan işe alım usullerinin uygulanmadığını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Davalı vekili, kararın bozulmasını talep etmiştir. 2.Fer'i müdahil Kurum vekili kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi – Ocak 2025 kararlarının tamamı