Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/5033 E., 2025/3485 K. (06.05.2025)

8. Hukuk Dairesi 2023/5033 E. , 2025/3485 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/252 E., 2023/763 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Kastamonu Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2021/33 E., 2022/46 K. Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R 2007 yılında yapılan kadastro tespiti sırasında dava konusu Kastamonu ili ... köyünde kain 178 ada 20 parsel sayılı ve 67.491,40 m² yüzölçümündeki taşınmaz, öteden beri İnciğez köy halkı tarafından hayvan otlatılmak suretiyle kullanıldığı belirtilerek mera vasfıyla sınırlandırılmıştır. Davacı ...; kadastro tespiti sırasında, 178 ada 10 parsel sayılı taşınmazının bir bölümünün 178 ada 20 parsel numaralı mera parseli içerisinde bırakıldığı iddiası ile tespite itiraz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; 178 ada 10 parsel ilerisinde 178 ada 20 parselin içerisinde kalan alanın harman zamanı dışında köylüler tarafından hayvan otlatılmak suretiyle kullanıldığınının beyan edildiği, taşınmazın traktörlü tarıma geçilmesiyle ve davacının babasının 1997'de vefatıyla kullanımının bırakıldığı, o tarihten beridir diğer köylülerce hayvan otlatmak amacıyla kullanıldığı, mera parselinin itirazsız kısımları yönüyle gayri sabit hudutlu bir alan üzerinde mevsimlik harman yeri olarak sürdürülen zilyetliğin kazandırıcı zaman aşımına esas teşkil etmeyeceği, ziraat raporuna göre taşınmazın mera vasfını taşıdığı ve zemin itibariyle bütünlük teşkil ettiği, mera parselinin itiraz konusu olmayan kısımlarıyla dava konusu alanı ayıran ve 178 ada 10 parselin devamı niteliğini sağlayan sabit bir unsur veya doğal bir sınırın bulunmadığı, incelenen hava fotoğraflarına göre de taşınmazın mera parselinin devamı olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde davacının davasının reddi ile dava konusu taşınmazın komisyon tutanağındaki gibi mera vasfıyla sınırlandırılmasına karar verilmiş; hükmün davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiş; davacı tarafından bu kez temyiz yoluna başvurulmuştur. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ONANMASINA, 269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 345,55 TL nin temyiz edenden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.