Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/3054 E., 2025/900 K. (10.02.2025) – Tapu

8. Hukuk Dairesi 2023/3054 E. , 2025/900 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2016/87 E., 2019/630 K. KARAR : Davanın kabulüne Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Dava konusu Antalya ili Kepez ilçesi Duacı köyünde bulunan 27862 ada 4 parsel (geldisi 289 parsel) tapuda 1063m2 yüzölçümü ile Maliye Hazinesi adına hükmen 30.06./1994 tarih 7116 yevmiye ile tapuda tescilli iken, 24. 03. 2000 tarihinde satış suretiyle ... oğlu ... 'a satıldığı, 05.07.2000 tarihde de davalı ... kızı ...'a satıldığı anlaşılmıştır. Antalya ili Kepez ilçesi ... köyü sınırları içerisinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/a maddesi uyarınca yapılan arazi kadastro çalışmaları tamamlanıp 09.06.2010-08.07.2010 tarihinde askı suretiyle ilan edilmiştir. Kadastro Mahkemesine yapılan itiraz sonucunda 25.01.2016 tarihinde bu çalışmalar kesinleşmiştir. Duacı köyünde ilk orman tahdidi 3316 sayılı Kanuna göre 1946 yılında yapılmış olup ilan edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2 nci madde uygulaması ve aplikasyon işlemlerine 19.02.1979 tarihinde başlanmış, 10.01.1980 tarihinde sonuçlandırılmış, ilan edilerek 1983 yılında kesinleşmiştir. 1987 yılında ise 6831 sayılı Kanun'un 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B madde çalışmaları yapılmıştır. Yörede maki tefrik işlemleri ise 1955 yılında yapılmıştır. Tapuda davalı adına kayıtlı olan eski ... köyü 289 sayılı 1063 m2 yüzölçümündeki parsel, 5304 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi hükmüne göre yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işleminde, 27862 ada 4 parsel sayısı, 1035,91 m2 yüzölçümü ve yeni haritası ile malik hanesi “Tapu kütüğünde olduğu gibi” şeklinde tesbit edilmiş, 3402 sayılı Kanun'un 11 inci maddesine göre 09.06.2010 ila 08.07.2010 tarihleri arasında ilan edildiği tutanak arkasına yazılmıştır. Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Orman İdaresi eski 289 sayılı parselin 22/a çalışmaları kapsmaında yeni 27862 ada 4 parsel olarak 1035,91m2 yüzölçümü ile kaydedildiğini, 1946 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman tahdidinde kısmen tahdit sınırları içinde bırakıldığını belirterek, bu bölümün tespitinin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, çekişmeli parselin yenileme kadastrosunun yapıldığı, bu çalışmanın teknik çalışmalar ile sınırlı olduğu, yenileme kadastrosu nedeniyle tapu siciline geçmiş ya da geçmemiş mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı, yenilemede ilk kadastroda belirlenen sınırlara uyulacağı gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu Duacı köyü 27862 ada 4 sayılı parselin 1035,91 m2 olarak tapu kütüğüne aktarılmasına, sınırların ve yüzölçümünün düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm Orman İdaresi tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay (kapatılan) 20. Hukuk Dairesi tarafından 22/a uygulamasının usulüne uygun yapılıp yapılmadığına ilişkin eksik inceleme ve araştırma yapıldığı, mülkiyete ilişkin yönden ise görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince direnme kararı verilmiş, Hukuk Genel Kurulunun 02.10.2013 tarihli kararıyla özel daire kararındaki gerekçelerle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Antalya Kadastro Mahkemesince 22/a yönünden davanın reddine ve mülkiyete ilişkin olarakta görevsizlik kararı verilmiştir. Bu karar Yargıtay (kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2014/9437 Esas ve 2015/2061 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır. Dosya görevsizlik kararı ile Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, "Dosya kapsamı dikkate alındığında davanın konusu tapu iptal tescil olup, dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde kalan kısmının tapusunun iptali orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tescili talep edilmiş, mahalinde yapılan keşif, dosyaya sunulan mahkememizce denetime elverişli ve hükme esas kabul edilen 28.02.2018 tarihli fen bilirkişinin 05.03.2018 tarihli orman bilirkişisinin raporu ile 01.03.2018 tarihli Ziraat ve Jeoloji mühendisinin raporları ile fen raporunda (A) harfi ile belirtilen 14,99 metrekare yerin kesinleşmiş orman sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmakla..." gerekçeleriyle davanın kabulü ile Antalya ili, Kepez ilçesi, ... Köyü, 27862 ada, 4 parsel'de bulunan davalıya ait tapu kaydının 28/02/2018 tarihli fen bilirkişisinin raporunda (A) harfi ile gösterdiği 14,99 m² yönünden iptali ile, orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Davacı vekili daha fazla kısmın orman tahdit sınırları içerisinde kaldığını belirterek temyiz talebinde bulunmuştur. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup Davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ; Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 10.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 589fc1f6376d1aa2 2ae51d4af2ec3590