Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/3800 E., 2025/3404 K. (03.09.2025)

7. Hukuk Dairesi 2025/3800 E. , 2025/3404 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/46 E., Dava, vasiyetnamenin iptali ve tenkis istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 02.10.2017 gün ve 2017/152 Esas, 2017/13094 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sırasında, Mahkemece, 25.04.2025 tarihli ara karar ile davacı vekilinin şirket hisselerindeki ihtiyati tedbir şerhinin kaldırılmasına ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir. Mahkeme ara kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-f maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu geçici hukuki korumalar hakkında verilen karar olması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Öte yandan, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 21/02/2014 tarihli, 2013/1 Esas, 2014/1 sayılı Kararı ile de ilk derece mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü hâlinde itiraz üzerine verilen kararların temyiz yoluyla incelenemeyeceğine karar verildiğinden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, Peşin alınan harcın yatırana iadesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 03.09.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.