Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/2113 E., 2025/4051 K. (10.06.2025) – 1086 sayılı Kanun

7. Hukuk Dairesi 2025/2113 E. , 2025/4051 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/138 E., 2024/439 K. Taraflar arasındaki haksız işgal tazminatı istemine dair yapılan yargılamada 24.02.2015 tarihinde verilen hüküm Yargıtay 8. Hukuk Dairesince 10.02.2022 tarihli 2018/4747 Esas, 2020/1143 Karar sayılı karar ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada,İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/16 Esas, İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/245 Esas, İstanbul 36. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/471 Esas sayılı dosyası da temyize konu dosya ile birleştirilmiş; yargılama sonucunda asıl ve birleştirilen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, asıl ve birleştirilen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin birinci fıkrasında Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmî Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin ikinci fıkrasında ise Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ile 444. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir. Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun, 1086 sayılı Kanun'un 427. ve 444. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tâbi olup, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir. Buna karşılık 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı yasa yoluna gidilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Kanun'un 341-360. maddesindeki istinafa ilişkin hükümlerinin uygulanması için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi zorunludur. Hemen belirtilmelidir ki, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl davanın "İstinaf" kanun yoluna tâbi olmadığı açıktır. Ne var ki birleştirilen dava olan İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/16 Esas, İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/245 Esas, İstanbul 36. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/471 Esas sayılı davası yönünden ise karar tarihi 19.11.2024 olup bu dava ile ilgili daha önce Yargıtay'ın bir denetimi de söz konusu olmadığından anılan kararın ''İstinaf'' kanun yoluna tâbi olduğu anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca, davaların birleştirilmekle bağımsız dava olma özelliğini kaybetmedikleri gözetilerek, ''İstinaf" kanun yoluna tâbi olduğu anlaşılan birleştirilen dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi, sonucunda verilen kararın temyiz edilmesi hâlinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi (anılan dosyalar temyiz edilmese dahi temyize tâbi olan asıl davanın gönderilmesi) için dosyanın Mahkemesine iadesi gerekmektedir. KARAR Yukarıda açıklanan sebeple; Dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere MAHKEMESİNE İADESİNE, 06.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 95996f583612e0b8 ae0f61fc86ef5c7e