Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2024/13336 E., 2025/5106 K. (27.03.2025) – Tazminat

4. Hukuk Dairesi 2024/13336 E. , 2025/5106 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1145 E., 2024/761 K. Taraflar arasındaki tazminat sonunda İlk Derece Mahkemesince 28.11.2021 tarihli karar ile davanın kabulüyle 315.079,29 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının, 13.217,31 TL tedavi gideri, 545,00 TL yaz okulu ücreti, 162,16 TL ulaşım gideri, 1.889,00 TL cep telefonu bedelinin ve 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş, kararın davalı .... vekili, davalılar ... ile ... vekili ve davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı .... vekili ve davalılar ... ile ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı vekilinin sair istinaf sebeplerinin reddine, 315.079,29 TL maddi tazminat ile 13.217,31 TL tedavi gideri, 545,00 TL yaz okulu ücreti, 162,16 TL ulaşım gideri, 1.889,00 TL cep telefonu bedelinin ve 35.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir. Davalılar vekili tavzih dilekçesiye; davaya konu olay nedeniyle açılan ceza davasının derdest olduğunu, eldeki davada atıf yapılan ceza mahkemesi kararının Yargıtayca bozulmasına karar verildiğini, davalının meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını ceza davasının bekletici mesele yapılmamasının hatalı olduğunu belirterek tavzih talebinde bulunmuş, bölge adliye mahkemesince 08.07.2024 tarihli ek karar ile davalılar vekilinin tavzih talebinin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Şu durumda; davalılar aleyhine kabul edilen ve temyize konu edilen tazminat miktarları Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesinin asıl kararı temyizi kabil olmadığından 08.07.2024 tarihli ek karar da temyizi kabil değildir. Açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin 08.07.2024 tarihli ek karara yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeple; Davalılar ... ve ... vekilinin ek karara yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalılar ... ve ...'a iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karar örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.03.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 2dd49ac8bd6f3f38 21c4364ee233de66