Yargıtay Kararları › Yargıtay 3. Hukuk Dairesi › Mart 2025 › 2025/438 E., 2025/1464 K.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/438 E., 2025/1464 K. (10.03.2025) – Tazminat

Mahkeme
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/438
Karar No
2025/1464
Karar Tarihi
10.03.2025
Konu
Tazminat

3. Hukuk Dairesi 2025/438 E. , 2025/1464 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/352 E., 2021/627 K. Bölge Adliye Mahkemesi karar davacı asıl tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 18.11.2024 tarihli ek karar ile karar kesin nitelikte olduğundan temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Ek karar davacı asıl tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dosya içeriğine göre; davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu tazminat miktarının tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenemediği, bu nedenle asgari bir miktar belirtilerek belirsiz alacak davası açıldığı, yargılama sürecinde alacağın tamamının belirlenmediği gözetildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyecektir. Bu durumda, temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin 18.11.2024 tarihli ek kararın kaldırılarak davacı asılın esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmiştir.

I. DAVA Davacı asıl, dava ve açıklama dilekçesinde; Edirne İcra Dairesinin 2017/7310 Esas sayılı dosyası ile hakkında icra takibi başlatıldığını, ilgili icra memuru tarafından bir kısım taleplerinin kanuna aykırı bir şekilde reddedildiğini, bunlarla ilgili olarak Edirne İcra Hukuk Mahkemesine şikayet davaları açıldığını, icra memurunun kusurlu eylemleri nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 10.000,00 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının aynı konu ve işlemlerle ilgili olarak İcra Hukuk Mahkemesi'nde şikayet yoluna başvurduğunu, dolayısıyla eldeki davada derdestliğin söz konusu olduğunu, ayrıca davacının iddia ve talepleri yönünden görevli mahkemenin İcra Hukuk Mahkemesi olduğunu ve kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanı reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının icra dosyasındaki taleplerinin icra müdürlüğü tarafından gerekli yasal düzenlemeler çerçevesinde incelenip değerlendirildiği, bu işlemlere ilişkin olarak davacının ayrıca İcra Hukuk Mahkemesinde şikayet yoluna başvurduğu ve İcra Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda icra müdürlüğünce yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek şikayetin reddine karar verildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, Mahkemenin kararına karşı, süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ispat yükü kendisine düşen davacının, icra dairesi görevlilerinin kusurlu ve hukuka aykırı fiilleriyle kendisini maddi zarara uğrattığı iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı asıl süresi içerisinde kararları temyiz etmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı asıl, asıl ve ek karara yönelik temyiz dilekçesinde; verilen kararın hukuka aykırı olduğunu ve dava değerinin temyiz kesinlik sınırının üzerinde olduğunu beyan etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 5. maddesi gereğince icra memurunun kusurundan kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi 18.11.2024 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA, 2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 033de1c48aa5394b a02896449bbf6be1

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi – Mart 2025 kararlarının tamamı