Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/327 E., 2025/7387 K. (16.09.2025) – Boşanma

2. Hukuk Dairesi 2025/327 E. , 2025/7387 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/707 E., 2024/1743 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Menemen Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/92 E., 2021/1156 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, karşı boşanma davasının kabulü, tazminat miktarları, velâyet, kadın lehine kabul edilen tedbir nafakası, kadın lehine hükmedilen vekâlet ücreti yönünden; davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının kabulü, erkek lehine kabul edilen tazminatlar, iştirak nafakası miktarı, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, tarafların temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- karşı davacı kadın vekilinin tüm, davacı-karşı davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragraflar kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddenin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuksal nedenine dayalı karşılıklı boşanma davası olup, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında sadakat yükümlülüğüne aykırı davranarak başka bir erkekle ilişki yaşayan kadın ağır, eşine fiziksel şiddet uygulayan erkek ise az kusurlu kabul edilerek, asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı- karşı davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 169. maddesi uyarınca kararın kesinleşme tarihine kadar geçerli olmak üzere aylık 250,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş, kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir. Hüküm yukarıda sınırlandırıldığı şekilde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından, Menemen Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2020/181 soruştuma sayılı dosyasında müşteki-şüpheliler davalı- karşı davacı kadın, ... ve oğlu .... beyanları ile Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/115 Esas, 2021/242 Karar sayılı dava dosyasında sanık sıfatıyla kadın ve ...'ın beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davalı-karşı davacı kadının, dava tarihinden sonraki dönemde de başka bir erkekle birliktelik yaşamaya devam ettiği, bunun doğal sonucu olarak geçiminin de birlikte yaşadığı kişi tarafından karşılanması gerektiği anlaşılmaktadır. Bu durumda evli olmaksızın başka bir erkekle birlikte yaşayan kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 169. maddesi koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeksizin yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı- karşı davacı kadın yararına hükmolunan tedbir nafakası yönünden davacı-karşı davalı erkek yararına BOZULMASINA, 2.Davalı- karşı davacı kadın vekilinin tüm, davacı-karşı davalı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ..'ye yükletilmesine, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ...'a iadesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.