Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/9206 E., 2025/6179 K. (19.06.2025) – Boşanma

2. Hukuk Dairesi 2024/9206 E. , 2025/6179 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1995 E., 2024/2107 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 12. Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/396 E., 2023/417 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafaka, maddî-manevî tazminat miktarı yönünden; davacı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi, nafaka, maddî-manevî tazminat miktarı ve nafakanın artış oranı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince erkeğe kusur olarak yüklenen "eşine tecavüz ettiği" vakıasının ispatlanamadığı, ispatlanamayan vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, erkek eşe kadın tarafından isnat edilen ve ispatlanan vakıanın ''cinsel şiddet'' olarak erkeğe kusur olarak eklenmesi gerektiğinin, yine de kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Davacı kadın vekilinin manevî tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 4. maddesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50. ve 51. maddesi hükümlerinde düzenlenen hakkaniyet kuralları ile TMK'nin 174. maddesi nazara alınarak daha uygun miktarda manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (2) nolu paragrafta belirtildiği üzere davacı kadın yararına manevî tazminat miktarı yönünden BOZULMASINA, 2.Yukarıda (1) nolu paragrafta belirtildiği üzere davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin ise sair temyiz tirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 6100 sayılı Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ....'e yükletilmesine, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ....'ye iadesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! eaf36315b3a880f1 026f8eb3688c9c22