Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/8501 E., 2025/6723 K. (01.07.2025) – Boşanma

2. Hukuk Dairesi 2024/8501 E. , 2025/6723 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1867 E., 2024/1323 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma SAYISI : 2022/778 E., 2023/600 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatların miktarı ile kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı- karşı davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması neticesinde; İlk Derece Mahkemesince, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin, kadına nazaran ağır kusurlu olduğu belirtilerek her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir. Karara karşı taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuş, istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf itirazlarının kısmen kabulüne karar vermiştir. Karara karşı davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davacı- karşı davalı kadının evden ayrıldığı, eve dönmediği hususu, birliğin temelinden sarsacak nitelikte kabul edilerek erkeğin davasında verilen boşanma hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de, ortak haneyi terk etmiş olmak tek başına boşanma sebebi sayılamaz. Erkeğin terke dayalı boşanma davası da bulunmamaktadır. 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinde yer alan çekilmezlik ve temelden sarsılma unsuru erkeğin davasında gerçekleşmemiştir. Bu durumda erkeğin boşanma davasının da reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile boşanma kararı verilmesi doğru değilse de, kadının davasında verilen boşanma hükmü temyizin kapsamı dışında bırakılmak suretiyle kesinleştiğinden, erkeğin boşanma talebi konusuz hale gelmiştir. Bu durumda erkeğin boşanma davasının esası hakkında bir karar verilemeyecektir. Ancak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 331 inci madesi hükmü gereği davanın konusuz kalması sebebiyle esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve tayin eder. O halde bu husus gözetilerek erkeği boşanma davasındaki boşanma talebi hakkında, konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi ile yargılama giderleri ve vekâlet ücreti konularında, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkeğin boşanma davasının kabulü ve kusur belirlemesi yönünden BOZULMASINA, 2.Davacı- karşı davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, Dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.07.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.