Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2025/8188 E., 2025/7026 K. (04.11.2025)

12. Hukuk Dairesi 2025/8188 E. , 2025/7026 K. "İçtihat Metni" Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık ...'ın 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 07.01.2025 tarihli ve 2024/316 Esas, 2025/8 sayılı; 07.01.2025 tarihli ve 2024/315 Esas, 2025/9 Sayılı; 07.01.2025 tarihli ve 2024/314 Esas, 2025/10 Sayılı kararlarına yönelik itirazların reddine ilişkin Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2025 tarihli ve 2025/3 değişik iş, 05.02.2025 tarihli ve 2025/4 değişik iş, 05.02.2025 tarihli ve 2025/5 değişik iş sayılı kararları aleyhine Adalet Bakanlığı'nın 16.092025 gün ve 94660652-105-32-8482-2025-KYB sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2025 gün ve KYB-2025/113466 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; Dosyalar kapsamına göre, alacaklı ... tarafından yapılan şikâyetler üzerine borçlu sanık hakkında taahhüdü ihlâl suçundan açılan davalarda farklı icra dosyalarından verilen her bir taahhüdün ayrı bonolara ilişkin olması nedeniyle, ayrı ayrı her bir taahhüt için sanığın 3 aya kadar tazyik hapsiyle cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, somut olayda sanığın alacaklıya borçları nedeniyle tanzim tarihleri ve ödeme tarihleri farklı olan ayrı ayrı bonolar düzenleyerek verdiği, bonoların düzenlenme tarihlerinin yakın olduğu, her bono için ayrı ayrı 08.02.2024 tarihinde icra takipleri başlatıldığı ve başlatılan icra takiplerine ilişkin dosyalarda borçlu sanığa aynı tarihli taahhütnameler imzalatıldığı, her ne kadar bonolarda mücerretlik ilkesi geçerli ise de, 2004 sayılı Kanun’un “Borçlunun ödeme şartını ihlâli halinde ceza” başlıklı 340. maddesinin "111 inci madde mucibince veya alacaklının muvafakati ile icra dairesinde kararlaştırılan borcu ödeme şartını, makbul bir sebep olmaksızın ihlâl eden borçlunun, alacaklının şikâyeti üzerine, üç aya kadar tazyik hapsine karar verilir. Hapsin tatbikine başlandıktan sonra borçlu borcun tamamını veya o tarihe kadar icra veznesine yatırmak zorunda olduğu meblağı öderse tahliye edilir; ödemelerini tekrar keserse, hakkında tazyik hapsine yeniden karar verilir. Ancak, bir borçtan dolayı tazyik hapsinin süresi üç ayı geçemez." hükmü karşısında, ayrı ayrı bonolara konu borcun bir bütün olarak tarafları aynı olan tek bir borç olarak değerlendirilmesi gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.09.2009 tarihli ve 2009/16-188 Esas, 2009/205 Karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, aynı borç ilişkisi nedeniyle toplam tazyik hapsi miktarının 3 ayı geçemeyeceği düzenlemesi karşısında, sanığın her bir takip için ayrı ayrı 3 aya kadar tazyik hapsine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmuş ise de; Kural olarak kambiyo senetleri illetten mücerrettir ve bono da, bağımsız borç ikrarını içeren bir senettir. Bu nedenle bir illete bağlı olması gerekmez ve kural olarak ispat yükü senedin bedelsiz olduğunu ileri süren tarafa aittir. Bono, ödeme vaadi niteliğinde bir kambiyo senedi olup, bağımsız borç ikrarını içerir. Kambiyo senetleri mücerret kıymetli evrak niteliğine sahip olduklarından bu senetlerde yer alan hak, temel borç ilişkisinden bağımsızdır. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2025 tarihli ve 2025/3 değişik iş sayılı dosyasına konu Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 07.01.2025 tarihli ve 2024/316 Esas, 2025/8 Sayılı kararıyla; Isparta İcra Müdürlüğünün 2024/2459 Esas sayılı icra dosyasından 08.02.2024 tarihinde vermiş olduğu taahhüdü ihlâl etmesi eyleminden dolayı sanığın 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verildiği, Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2025 tarihli ve 2025/4 değişik iş sayılı dosyasına konu Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 07.01.2025 tarihli ve 2024/315 Esas, 2025/9 Sayılı kararıyla; Isparta İcra Müdürlüğünün 2024/2458 Esas sayılı icra dosyasından 08.02.2024 tarihinde vermiş olduğu taahhüdü ihlâl etmesi eyleminden dolayı sanığın 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verildiği, Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2025 tarihli ve 2025/5 değişik iş sayılı dosyasına konu Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 07.01.2025 tarihli ve 2024/314 Esas, 2025/10 Sayılı kararıyla; Isparta İcra Müdürlüğünün 2024/2457 Esas sayılı icra dosyasından 08.02.2024 tarihinde vermiş olduğu taahhüdü ihlâl etmesi eyleminden dolayı sanığın 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verildiği, şikayet konusu edilen taahhütlerin farklı icra takiplerinden kaynaklanan farklı taahhütler olduğu ve Isparta İcra Müdürlüğünün 2024/2459 Esas, 2024/2458 Esas ve 2024/2457 Esas sayılı icra dosyalarında takiplere dayanak bonoların aynı borç ilişkisinden kaynaklandığına dair herhangi bir delil bulunmadığı, sanığın aksini ispata yarar belge sunmadığı ve kural olarak kambiyo senetlerinin illetten mücerret olduğu ve aksine delil sunulmamış olduğu anlaşıldığından, farklı icra takiplerinde verilen farklı taahhütlerden dolayı 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanığın ayrı ayrı cezalandırılması mümkün olduğundan ve bu durumda mükerrer cezalandırma söz konusu olmayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 04.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.