Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2025/4248 E., 2025/5336 K. (15.09.2025) – Tazminat

11. Hukuk Dairesi 2025/4248 E. , 2025/5336 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/717 Esas, 2025/721 Karar İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2024/450 E., 2025/87 K. Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek İlk Derece Mahkemesince taraflar arasında imzalanan sözleşmedeki tahkim şartının geçersiz olduğu gözetilerek işin esasının incelenerek esas yönünden karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6). alt bendi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 30.04.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin) temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 30.04.2025 tarihli ek kararına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerine ilişkin olarak 6100 sayılı Kanun’un 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6). alt bendi uyarınca verilen gönderme kararları, 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca uyarınca kesin olup, temyiz edilemez. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 30.04.2025 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. KARAR: Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.04.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA, Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun'un 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz talep eden davalıların takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, Para cezasının İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine, Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! e2ef61c950750248 e6eff83bcff01e86