11. Hukuk Dairesi 2025/1964 E. , 2025/6778 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/6 Esas, 2025/155 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2024/90 E., 2024/617 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında 26.04.2016 tarihli sözleşme imzalandığını, bu sözleşmenin 12. maddesinde tahkim anlaşması yapıldığını, tahkim anlaşmasına göre taraflar arasındaki uyuşmazlıkların çözümünde ... Derneği'nin yetkili olduğunu, tahkim yargılaması neticesinde hüküm kurulduğunu, hakem kararının davalı tarafa bildirildiğini, davalının hakem kararı doğrultusunda borcunu ifa etmediğini, kararın tenfiz koşullarının gerçekleştiğini ileri sürerek hakem kararının tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde, taraflar arasında 26.04.2016 tarihli sözleşmenin hiç kurulmadığını, tahkim yargılamasında ve hakem kararının tasdiki için yapılan yargılamada müvekkiline usulüne uygun bir tebligat yapılmadığını, müvekkilin hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğini, tahkim kararında adı geçen Bay ... isimli şahsın müvekkilini temsil etmeye yetkili olmadığını, tahkim yargılamasında hesaplama için bilirkişi raporu alınmadığını, sadece davacının sunduğu belgeler ve soyut beyanlara göre rakamların tespit edildiğini, tanınma ve tenfiz koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ABD ile Türkiye arasında açılan davalarda teminat alınmaması yönünde fiil bir uygulama olması nedeniyle davacıdan teminat alınmadığı, mevzuatta yabancı hakem heyetinin tenfizinin 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 60-63. maddelerinde düzenlendiği, ülkemizin Türkiye’de Yabancı Hakem Kararlarının Tanınması ve İcrası Hakkındaki 10 Haziran 1958 tarihli New York Sözleşmesi'ne taraf olduğu, bu durumda yabancı hakem kararlarının tanınması ve tenfizinde bu sözleşme hükümlerinin öncelikle uygulanması gerekeceği, yabancı bir hakem kararının Ülkemizde tenfizine karar verilebilmesi için, öncelikle tenfizi istenen kararın yabancı hakem kararı olması, hakem kararının kesinleşmesi ve icra kabiliyeti kazanması veya taraflar için bağlayıcı olması (iptal edilmemiş olması veya icranın geri bırakılmamış olması), taraflar arasında tahkim anlaşmasının bulunması, aleyhine karar verilen tarafın hakem tayininden veya tahkim yargılamasından haberdar edilmesi, uyuşmazlığın tahkime elverişli bulunması ve hakem kararının tenfiz devletinin kamu düzenine aykırı olmaması gerektiği, dava konusu olayda taraflar arasındaki uyuşmazlığın danışmanlık-komisyonculuk sözleşmesinden kaynaklandığı, davacı tarafın davalının edimini yerine getirmediğine ilişkin olarak alacak davası niteliğindeki davasını tahkimde açtığı, bu haliyle uyuşmazlığın tahkime elverişli olduğu, kararın bu niteliği dikkate alındığında tenfizinin ülkemiz kamu düzenine aykırılığının bulunmadığı, taraflar arasında imzalanan sözleşmelerde tahkim şartının da ayrıca ve açıkça düzenlendiği, tahkim yargılaması sürecinde davalı tarafın gerek sözleşmede gerekse dava dilekçesinde belirttiği adrese tebligatların yapıldığı, yetkilisinin yargılama sürecine katıldığı, ticaret sicili kayıtlarına göre katılan kişinin yetkisinin bulunduğu, taraf teşkili yaparak tahkim kuruluşunun karar tesis ettiği, yapılan tebligatların sahteliğinin savunulmadığı, davalı şirket yargılamadan usulüne uygun haberdar edilmediklerini, savunma haklarının sınırlandırdığı savunmuş ise de; sözleşmede yer alan tahkim şartında tahkim yargılanmasına ilişkin tebligatların şekline ilişkin bir hüküm bulunmadığı, kararın taraflar arasında bağlayıcı nitelik taşıdığı, mahkemece esas hakkında inceleme de yapılamayacağı, tenfiz koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar, davalı vekilince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ A. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, yabancı hakem kararının tenfizi için gerekli şartların oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.11.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.