11. Hukuk Dairesi 2024/2165 E. , 2025/661 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1772 Esas, 2023/1635 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/41 E., 2021/293 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 7, 11, 21, 35 ve 37. sınıf mal ve hizmetlerde tescili için 2019/106534 sayılı ve “... COFFEE PROCESSING MASTER” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-ç hükmü uyarınca başvuru kapsamından 37. sınıf hizmetler çıkarılarak, başvurunun kalan mal ve hizmetler yönünden ilanına karar verildiğini, başvurunun ilanına davalı şirketin 2016/07147, 2016/07148, 2017/62871 sayılı "...", "... MOTOR", "..." ibareli markasını gerekçe göstererek yaptığı itirazının Markalar Dairesin Başkanlığı'nca kısmen kabulüne karar verilerek başvurunun 7. sınıf mallar yönünden reddedildiğini, müvekkilinin bu karara karşı yaptığı itirazının da Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddine karar verildiğini, oysa müvekkilinin 1996 yılında "... Makine" adıyla İzmir’de kurularak kahve işleme makineleri ve ekipmanları üretmeye başladığını, hem yurt içi hem de yurt dışı pazarında bu sektörde hizmet verdiğini, müvekkiline ait başvurunun tescil edilmek istendiği hizmetlerin davalıya ait markaların tescil kapsamında bulunmadığını, müvekkilinin dava konusu marka altında kahve işleme makineleri ürettiğini, davalının ise "..." ve "... Motor" markalarını sadece motosiklet üretimi sektöründe kullandığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP 1.Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. 2.Davalı şirket vekili, dava konusu başvuru ile müvekkiline ait redde mesnet markalar arasında iltibas koşullarının oluştuğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, dava konusu başvuru ile redde mesnet davalı şirketin 2016 07147, 2016 07148 sayılı markaları arasında, uyuşmazlık konusu 7. sınıf mallar bakımından, iltibas koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir
IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesince, uyuşmazlık konusu 7. sınıf mallar bakımından ortalama alıcılar nezdinde görsel ve işitsel bıraktıkları genel izlenim itibariyle iltibas tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, marka başvurusunun kısmen reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının “... MASTER” ibareli başvuru markası ile davalının "...", "... MOTOR" ibareli mesnet markaları arasında SMK'nın 6. maddesi gereğince karıştırılmaya neden olacak şekilde benzerlik olup olmadığı noktasındadır. İlk Derece Mahkemesince markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. SMK'nın 6/1 hükmüne göre, markalar arasında karıştırılabilecek ölçüde benzerlik bulunup bulunmadığının tespiti yapılırken markaların görsel, işitsel ve kavramsal özellikleri bir bütün olarak dikkate alınmalıdır. Mahkemece taraf markaları arasında görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu sonucuna ulaşılmışsa da markaların renk ve yazım şekli bakımından benzer olmadığı, bu nedenle de başvuru markasının mesnet markalardan görsel olarak farklılaştığı görülmektedir. Buna göre taraf markalarında farklı unsurların ön plana çıkartılması, sesçil ve görsel olarak farklılık yaratılması nedeniyle markaların benzer olmadığı ve ortalama tüketici nezdinde karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. O halde açıklanan nedenlerle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/1 hükmü uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi. KARŞI OY Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b (1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerektiğinden aksi yöndeki çoğunluk bozma gerekçesine katılmıyorum. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 478a62bb259ed3eb 338f17f82e236a94