Yargıtay Kararları › Yargıtay 10. Hukuk Dairesi › Şubat 2025 › 2023/11156 E., 2025/2537 K.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/11156 E., 2025/2537 K. (20.02.2025)

Mahkeme
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/11156
Karar No
2025/2537
Karar Tarihi
20.02.2025

10. Hukuk Dairesi 2023/11156 E. , 2025/2537 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/299 E., 2023/1331 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/70 E., 2021/558 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili, davacının ... Sigortası kapsamnda, 18 yaşını ikmal ettiği tarih itibariyle yani 01.11.1987 tarihi itibariyle sigortalılığının bulunduğunu, bu tarihin Türkiye'de yaşlılık aylığı koşullarının değerlendirilmesi aşamasında sigorta başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğinin tespitini, davacının 3201 sayılı Kanun kapsamında 17.03.2015 tarihinde 5225 gün, 20.11.2019 tarihinde 2000 günü ödediğini, 4/1-b kapsamında olan bu sigortalılık sürelerine göre davacıya 01.12.2019 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların yasal faizleriyle ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı Kurum vekili, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, davacının Türkiye'de çalışmasının bulunmadığını, mevcut 4/1-b kapsamındaki sigortalılık süresine göre yaşlılık aylığı koşullarının 1479 sayılı Kanun kapsamında değerlendirileceğini, bu nedenle sigorta başlangıç tarihinin tespitinde hukuki yarar bulunmadığını, davacının borçlanma ödemesine göre tespit edilen sigortalılık süresine göre yaşlılık aylığı koşullarının bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, yaşlılık aylığı tahsisi istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi – Şubat 2025 kararlarının tamamı